معرفی سایت Wikiloc

 نقشه های GPS مربوط به مسیرهای مختلف کوهنوردی و طبیعت گردی ایران رو از طریق لینک زیر میتونید مشاهده  دانلود و یا جهت استفاده عموم آپلود کنید . 

تمامی فایلها قابل اجرا با برنامه گوگل ارث نیز هستند .

سایت واقعا مفیدی هستش .

http://www.wikiloc.com/trails/outdoor/iran

چگونه شدت ورزش کوهنوردی را اندازه‌گيري کنيد

انجمن پزشکی کوهستان ایران: چگونه شدت ورزش را اندازه‌گيري کنيد.

آيا مي‌دانيد شدت ورزش به چه معني است يا منظور از ورزش ملايم، متوسط و شديد چيست؟ وقتي ورزش مي‌کنيد از کجا بايد بفهميد که ورزش شما مفيد بوده و از شدت مناسبي برخوردار است؟ يا از همه مهمتر چطور مي‌توان شدت ورزش را اندازه‌گيري کرد؟ براي دانستن اطلاعاتي در مورد شدت ورزش مي‌توانيد از اين مقاله استفاده کنيد.

شدت ورزش يعني چه؟

شدت ورزشي که انجام مي‌دهيد، ميزان اکسيژن مصرفي‌اي که براي ورزش کردن مصرف مي‌شود و نيز ميزان کالري‌اي که هنگام ورزش مي‌سوزانيد را تعيين مي‌کند. در مورد ورزشهاي ايروبيک مانند پياده‌روي، شنا يا دوچرخه سواري هرچه ورزش براي شما سخت‌تر باشد شدت بيشتري دارد. به عنوان يک قانون عمومي ورزش با شدت متوسط بهترين است. اگر ورزش شما بسيار ملايم باشد به اهدافي مانند تناسب اندام يا کاهش وزن دست پيدا نمي‌کنيد و اگر بسيار شديد ورزش کنيد ممکن است خسته و فرسوده شويد، احتمال رها کردن ورزش زياد مي‌شود و خطر آسيب ديدگي نيز افزايش مي‌يابد. ورزش متوسط خطر آسيب‌ديدگي را کاهش مي‌دهد و شانس ادامه برنامه ورزشي و پيشرفت در آن نيز بسيار بيشتر مي‌شود....

ادامه مطلب

دانستنیهای پزشگی

مطالب جالبی در وبلاگ انجمن پزشکی کوهستان ایران مطالعه کردم که قطعا برای همه کوهنوردان مفید خواهد بود.

۱) در ارتفاع زیاد پیش می آید که با احساس خفگی از خواب می پرم و دچار استرس شدید می شوم. چه کاری می توانم بکنم؟

۲) چرا در ارتفاعات شبها بیشتر دچارسردرد ناشی از ارتفاع می شویم؟

۳)  چرا در ورزش کوهنوردی هنگامی که به قله صعود می کنیم دچار علائمی از ارتفاع زدگی نیستیم ولی هنگام فرود و برگشت به ارتفاع پایین دچار علائمی از سردرد، تهوع، استفراغ، سرگیجه و ... (که از علائم شایع ارتفاع زدگی می باشد) می شویم؟

سپاس از جناب دکتر مساعدیان جهت تدوین مطالب

پاسخ این سوالات در ادامه مطلب

ادامه مطلب

کمپ زدن در برف

برای کمپ زدن در زمستان باید دارای پناهگاهی خوب، وسایل گرمایی و مهارت خشک باقی ماندن باشید.

در شرایطی که هوا به سرعت عوض می شود و درجه حرارت هم نزدیک صفر و برف هم کم است ونیز در برنامه های کوتاه مدت و یا شرایطی که باید کمپ را سریع برپا کرد، مطمئناً چادر بهترین وسیله است. در وسط روز و زمانی که خورشید در پشت ابرها پنهان است، حرارت درون چادر می تواند 22تا 28درجه گرمتر از هوای بیرون باشد. تحت این شرایط می توان لباس و کیسه خواب خیس را خشک کرد. پناهگاه هایی که از برف درست می شوند، مثل غار برفی و ایگلو جهت برپا شدن به زمان بیشتر و مهارت و تلاش احتیاج دارند، اما از طرفی قوی تر، جادارتر و حتی در هوای خیلی سردهم گرم هستند.برپایی چادر در زمستان: محل برپایی چادر را به دور از نقاط خطرناکی مانند شکاف یخی، مسیر بهمن و یا نقاب ها انتخاب کنید. شکل وزش باد را در منطقه بررسی کنید اگر برف مانند سنگ سخت است و یا در سطح زمین شکل هایی از برف درست شده است، به معنی بادخیز بودن منطقه است.

اما اگرمنطقه حاوی برف پودری یا شل است به منزله آن است که منطقه از باد در امان است و یا برف های جمع شده توسط باد به آنجا آورده شده اند.یک منطقه گود در برف پودری، می تواند پناهگاه خوبی از دست باد باشد ولی شاید مجبور باشید که برف روی چادر را مرتباً پاک نمایید.محل انتخابی حتی المقدور مسطح باشد. منطقه ای که چادر روی آن قرار خواهد گرفت را کاملا برف کوبی کنید تا سطح منطقه بتواند وزن چادر و متعلقات را تحمل کند و بتوانید بندهای چادر را در برف بکوبید. صاف کردن و مسطح ساختن محوطه زیر چادر از لیزخوردن افراد در طول شب جلوگیری می کند و بدین وسیله از نقاط  برجسته و قلنبه سطح زمین خلاص می شوید. اهمیت این نکته زمانی است که تصمیم داشته باشید چند شبی را در آن محل بسر ببرید. چراکه برف زیر چادر بعد از شب اول مانند سنگ سفت می شود و هر برجستگی در سطح آن به صورت یخ زده در می آید. یک بیل با صفحه ای چهار گوش برای تسطیح محل چادر وسیله خوبی است. کوبیدن برف منطقه با «کفش های برف » باعث فشرده شدن سطح برف می شود. اسکی نیز وسیله خوبی برای صاف کردن است. اگر سطح زیر چادر کمی شیب دار است، طوری بخوابید که سر شما در بالای شیب باشد.

بعد از برپا کردن چادر، حفره ای به عمق 30سانتی متر در جلوی چادر ایجاد کنید. افراد می توانند هنگام بستن یا باز کردن گتر و در آوردن کفش های خود، راحت در چادر بنشینند و پاهای خود را در این گودال قرار دهند.وسایل پخت و پز و اجاق آشپزی را هم در آن طرف این گودال قرار دهید. در هوای توفانی این گودال محل خوبی برای برای محافظت چراغ از شر باد است و به کوهنوردان اجازه می دهد که هنگامی که در کیسه خواب خود هستند، کمی به جلو بخزند و آشپزی خود را انجام دهند. دالان رودی چادر را می توان روی این گودال برقرار کرد. اگر چادر در معرض باد است، دور آن دیوار هایی از برف ایجاد کنید. این دیوار( که باید بین 1 تا 2متر باشد) را در هر نقطه ای در پیرامون چادر می توانید درست کنید تا جلوی برخورد باد به چادر را بگیرد. هرچه قدر دیوار بلندتر باشد باید آن را دورتر از چادر درست کرد. مثلاً یک دیوار یک متری باید یک متر هم از چادر فاصله داشته باشد. این کار به این دلیل صورت می گیرد که باد در قسمت پناهگاه دیوار، برف زیادی را انبار خواهد کرد و این منطقه خیلی سریع پرخواهد شد. ساده ترین و سریع ترین راه برپا کردن دیوار، کندن بلوک های برفی با استفاده از اره برفی و یا قسمت نوک بیل و قرار دادن آنها روی هم هست.

در زمان توفان باید هر چند وقتی سقف چادر را از برف پاک کرد. در اغلب توفان ها مسئله مهم برفی که از آسمان می بارد نیست، بلکه برفی است که توسط باد آورده می شود. در قسمت پناهگاه دیوار و چادر، باد برف زیادی را جمع خواهد کرد.در چادری که حتی تا نیمه در برف فرورفته است، خطر خفگی وجود دارد، مخصوصا که درون آن پخت و پز هم در جریان باشد.علاوه بر این، جمع شدن برف زیاد روی چادر می تواند باعث شکسته شدن تیرک ها و یا فروریختن کل چادر بشود. بطور منظم سعی کنید که برف جمع شده روی دیوارهای چادر را بتکانید و با بیل برف هایی که در قسمت تماس پوش دوم با برف هستند را پاک کنید تا هوا بتواند بین پوش بیرونی و چادر در جریان باشد. دقت کنید که به هنگام برف روبی، با صفحه بیل خود چادر را پاره نکنید. وزن زیاد برف می تواند باعث پاره شدن پوش نایلونی چادر شود. در توفان های قوی و دراز مدت، چادر می تواند در برف جمع شده به دور آن گم شود. شاید هم مجبور شوید که چادر را از محل فعلی آن به روی سطح برف های جدید منتقل کنید.

منبع : سایت طبیعت و توریسم ایران

یك فنجان چای با طعم كاكوتی

گاهی نوشیدن چای با یك مزه ثابت ما را از چای خوردن خسته می‌كند، اما می‌توان با طعم‌دار كردن آن به وسیله انواع گیاهان معطر ، از خوردن چای هم لذت برد و هم از خواص دارویی گیاهانی مانند كاكوتی بهره گرفت.

كاكوتی گیاهی است علفی، یكساله، دارای ساقه كوتاه و از خانواده نعنا كه به صورت وحشی در بیشتر مناطق كوهپایه‌ای بویژه خراسان می‌روید.
این گیاه دارای خواص درمانی زیادی است، از جمله این‌كه ضدمیكروب و ضدعفونی‌كننده است و به صورت بخور برای رفع اختلالات مجاری تنفسی و رفع علائم سرماخوردگی و سردرد مصرف می‌شود.
همچنین كاكوتی به عنوان ضداسپاسم در كاهش ناراحتی‌های گوارشی مفید است. بعلاوه اثرات ضدقارچی برای آن نیز گزارش شده است.
در گذشته از كاكوتی به عنوان داروی ضدنفخ، ضداسهال، خلط‌آور و ضدسرفه و التهاب دستگاه تنفسی استفاده می‌شده است.
این گیاه معطر همچنین خلط‌آور و مقوی معده است و به عنوان طعم‌دهنده غذا و لبنیات نیز از آن استفاده می‌شود.
پزشكان متخصص تغذیه معتقدند كاكوتی به علت صفرابر بودن برای مبتلایان به ورم مزمن كیسه صفرا و عوارض كبدی توصیه می‌شود.

برگ‌های این گیاه به عنوان نرم‌كننده سینه مورد استفاده قرار می‌گیرد و به صورت دمكرده برای تسكین درد و رفع ناراحتی‌های مختلف مصرف می‌شود.
كاكوتی در رفع سرماخوردگی‌های ششی مفید بوده و با مصرف آن سرفه آرام می‌گردد و چون اثر محرك‌كننده دارد، هضم را نیز آسان می‌كند. جوشانده كاكوتی در رفع رماتیسم و نرمی استخوان مفید است و غرغره جوشانده آن ورم لوزتین را برطرف می‌كند.
كاكوتی همچنین دربند آمدن خونریزی از بینی بسیار مفید و موثر است.

ای دریغ

با نهایت تاسف وتاثردرگذشت شادروان جناب آقای هاشم جعفر زاده سرپرست گروه کوهنوردی یاران تبریز را خدمت خانواده محترم ،دوستان وهمنوردان عزیزتسلیت عرض مینماییم.

آه ای پلنگ قله ، آه ای عقاب اوج !
گر آفرین خلقی شایسته تو بود ،
مرگی بدین شتاب نه بایسته تو بود .
آه ای تهمتن ،
اینک که مرگ می بردت بر سمند خویش ،
اینگونه کامیاب ،
اینگونه پر شتاب ،
در قلب ما بجوی ، گلباغ پر مهر خویش را ... !!

مرجع مسیرهای ثبت شده توسط کاربران GPS

دانلود Tracks و  Waypoints از سایت Wikiloc

دراینجا ، نشان خواهیم داد که چگونه می توان مسیر های مختلف ( Tracks )   ومحل های مشخص شده برروی آن ( Waypoints) را از وب سایت Wikiloc دانلود کرد. با داشتن اطلاعات مسیر بر روی دستگاه GPS ، خواهید توانست به مانند نفر اصلی ، بر روی مسیر حرکت کنید.

نکته 1 : دستگاههای GPS ، رد پا ها را به صورت نقاط جدا از هم ذخیره می کنند. این نقاط در وقفه هایی از پیش تعیین شده ، ذخیره می گردند. این وقفه ها می توانند زمان ، مسافت و یاهر دوی این ها باشند. به عنوان مثال می توانیم در Setup  دستگاه مشخص کنیم که هر چند ثانیه ، یا با طی چه مسافتی نقاط مسیر ثبت گردند. هر کدام از این نقاط دارای اطلاعاتی نظیر طول و عرض جغرافیایی ، زمان و دیگر موارد می باشند. برای نمایش پیوسته یک مسیر ، این نقاط توسط خطوط به یکدیگر متصل می گردند. در حالیکه این خط ها وجود خارجی ندارند و تنها برای نمایش بکار برده می شوند.

هر دستگاه تنها می تواند تعداد مشخصی از نقاط یک مسیر را ذخیره کند. به عنوان مثال 10000 یک عدد رایج در بین GPS ها می باشد. مشکلی که در اینجا وجود دارد این می باشد که بسیاری از GPSها  تنها می توانند 500 نقطه مسیر را در هر Segment حافظه خود بارگذاری (  Load ) کنند .

اگر برای مثال شما یک مسیر کوهپیمایی را با بیش از 2000 نقطه دانلود کنید و تلاش کنید تا آن را بهGPS خود منتقل کنید ، تنها 500 نقطه اول مسیر یا 25 % کل مسیر منتقل خواهد شد ، وبقیه آنرا از دست خواهید داد. ( آن چیزی که من در نرم افزار MapSource  تجربه کرده ام این می باشد که کل مسیر به 500 نقطه فشرده می گردد. وسپس به دستگاه شما انتقال می یابد. از این رو به نظرمResolution  مسیر یا دقت آن کاهش می یابد ، مترجم )

یک راه حل برای دوری جستن از این دردسر ، بخش کردن ( Split ) این 2000 نقطه به 4 گروه 500 تایی می باشد که هر کدام یک Track Segment خوانده می شوند.

نکته 2 : مشکل آن گروه از GPS های گارمین که تنها 500 نقطه را در هر Segment  ذخیره می کنند این است که این دستگاهها دو فضای جداگانه برای نگهداری Track ها دارند:

● Active log Area : فضایی است که مسیرهایی را که شما در حال Log گیری می باشد را ذخیره می کند. این فضا می تواند 10000 نقطه را ذخیره کند. هنگامیکه مقدار استفاده شده این حافظه به 100 % رسید ، دستگاه از ذخیره باقیمانده مسیر باز خواهد ایستاد یا اطلاعات جدید رابرروی اطلاعات قبلی بازنویسی خواهد کرد.  ( بستگی به تنظیم کاربر در Setup  دستگاه دارد.)

● Saved log Area : جایی است که دستگاه ، مسیرهای  مورد نظر کاربر را ذخیره می کند. ( یا از روی فضای Active log  یا با دانلود نقشه ها از نرم افزار مربوطه دستگاه ) این فضا از Segment  های مختلفی تشکیل شده است . ولی هر Segment بیشتر از 500 نقطه را نمی تواند شامل گردد.

حال برخی  ادعا می کنند که می توان مسیرها را در فضای Active log  ، دانلود کرد. ( این کار با ایجاد یک Active log  ساختگی امکان پذیر می باشد) با انجام اینکار شما فضای Active log  را که توسطGPS برای ذخیره مسیرهای واقعی Log  شده ، استفاده می شود را دچار درهم ریختگی و آشفتگی می کنید . از این رو این راه حل سفارش نمی گردد.

راه حل بهتر ، دانلود مسیرها در Saved Log Area می باشد.

Wikiloc برای دانلود گزینه های مختلفی را دارا می باشد که به شما این امکان را می دهد که بسته به نوع دستگاه خود یکی از گزینه ها را برگزینید.  ( این گزینه ها زمانی قابل کاربرد می باشند که مسیر مورد نظر از بیش از 500 نقطه تشکیل شده باشد.)

● Original uploaded track points  : این گزینه را زمانی انتخاب کنید که بدانید که GPS شما محدودیتی از نظر کاربا فایلهای مربوط به مسیرهای طولانی ندارد.

● Simplified track points  : این گزینه در اصل مسیرهای دارای نقاط زیاد را کوچک و فشرده می سازدو آنرا به 500 نقطه محدود می کند. من این روش را پیشنهاد نمی کنم هر چند که با انتخاب این گزینه ، کار شما راه خواهد افتاد.

● Split into multiple segments : این گزینه شماری از Track Segment ها از روی فایل بزرگ اصلی می سازد. به عنوان یک راه حل این روش پیشنهاد می گردد. به کل مسیر یک ID منحصر به فرد اختصاص می یابد وهر Segment  نیز شماره خویش را خواهد داشت.

*****

خلاصه فرآیند انتقال اطلاعات مسیر ، به GPS بدین شرح می باشد:

1-     Tracks  و Waypoints را به صورت فایل GPX از سایت Wikiloc  دانلود کنید.

2-     فایل GPX را با استفاده از نرم افزار دستگاهتان (Mapsource برای GPS های گارمین ) بازگشایی کنید.

3-      از گزینه Send/ upload برای انتقال اطلاعات به دستگاه خود استفاده کنید.

می بایست که همیشه اطلاعات را با فرمت GPX دانلود کنید . فرمت GPX یک فرمت استاندارد برای تبادل اطلاعات بین نرم افزارهای مربوط به سازندگان GPS و وب سایتهای اینترنتی می باشد. تمامی نرم افزارهایی که با GPS کار می کنند ، می توانند با این فرمت کار کنند.

سازندگان مختلف GPS نرم افزارهای گوناگونی را ارئه کرده اند. اما در اینجا من یک نرم افزار ساده و کم حجم رایگان به نام GPSEasy  را پیشنهاد می کنم که می توانید آنرا از این آدرسhttp://www.easygps.com/default.asp دانلود کنید . یک چیز مفیدی که درمورد این نرم افزار وجود دارد این می باشدکه قبل از انتقال اطلاعات مسیر به دستگاه ، بررسی می کند که آیا دستگاه شما می تواند با مسیرهای بیشتراز 500 نقطه کار بکند یا خیر. در غیر اینصورت به شما اجازه انتقال اطلاعات را نخواهد داد.

نحوه دانلود از سایت Wikiloc:

● با استفاده از نم افزار Google Earth  ، یا با مراجعه به سایت Wikiloc می توانید به جستجو و دانلود مسیرهای مورد نظرتان بپردازید. (برای دیدن بهتر تصویر و خواندن نوشته های آن را ذخیره ومشاهده کنید.)

● برروی گزینه Downlaod  کلیک کنید. فرمت GPX  را تیک بزنید. و بنا به توضیحات بالا ،  گزینه مربوط به چگونگی دریافت فایل را انتخاب کنید. ( برای دیدن بهتر تصویر و خواندن نوشته های آن را ذخیره ومشاهده کنید.)

● برروی download کلیک کنید و محل ذخیره فایل را انتخاب کنید وفایل مسیر را Save  کنید.

****** 

انتقال اطلاعات مسیر به دستگاه GPS با استفاده از نرم افزار EasyGPS

● فایل با پسوند .gpx را باز کنید .

● نمایی از مسیر و محل های مشخص شده روی آن را در صفحه خواهید دید.

● می توانید با کلیک راست برروی Waypoint ها ، آنهایی که فکر می کنید نیاز ندارید را حذف کنید.

● با کابل مربوطه ، دستگاه GPS را به کامپیوتر متصل کنید. ( توصیه می کنم که قبل از انتقال اطلاعات دستگاه را reset کنید تا خالی باشد )

● گزینه Send را کلیک کنید . یادتان باشد برای بار اولی که می خواهید اطلاعات را به دستگاهتان منتقل کنید نوع آن را  را می بایست مشخص کنید.

با پایان کار ، شما می بایست که نقشه ها و محل های مشخص شده روی آن را در دستگاه خودتان داشته باشید. می توانید با رفتن به صفحه Tracks و Waypoints از درستی انجام کار آسوده خاطر گردید. همچنین با استفاده از گزینه Find می توانید به Waypoint مورد نظرتان ، هدایت ( Navigate  ) شوید.

 

 

می توانید فایل PDF این یادداشت را از اینجا دانلود کنید.

منابع :

http://tomchoma.blogspot.com/2009/04/this-entry-will-hopefully-help-you-to.html

http://www.wikiloc.com/wikiloc/upload.do

لوازم مورد نیاز یک کوهنورد:

لوازم کوهنوردی همیشه جزو مهمترین ابزار و لوازم مورد نیاز یک کوهنورد جهت رفاه، آسایش و ایمنی یک کوهنورد است. در اینجا توضیحات مختصری در زمینه انتخاب لوازم مورد نیاز خود می یابید:

کاپشن، شلوار، کلاه:

در حالت کلی، جنس کاپشن و شلوار باید حتما از پارچه بادگیر با درصد بین 60تا70 درصد باشد تا بدن بتواند تنفس کند و ذرات عرق را دفع کند. اما اگر اهل کوه‌نوردی حرفه‌ای هستید یا دست‌کم می‌خواهید به جرگه‌ حرفه‌ای‌ها بپیوندید، بهتر است از لوازم زیر استفاده کنید:
1 - استرچ 2- پلار یا پر 3- گورتکس
استرچ: از نوع نایلون است که برای حفظ عضلات، پوشش اولیه بدن را تکمیل می‌کند. 
پلار یا پر: پلار الیافی مصنوعی مانند پر و پشم است که کار گرم کردن بدن را انجام می‌دهد ولی سبک‌تر از پر است، دیرتر خیس و زودتر هم خشک می‌شود. یک نوع پلار هم در بازار موجود است که «وینک» نام دارد و ضدآب است.
گورتکس: این آخرین پوشش است که باعث می‌شود تا رطوبت و آب به بدن نفوذ نکند. جنسش هم از الیاف کربنی است. انتخاب کلاه هم بسته به نوع فصل و کوه متفاوت است. اگر به منطقه سردسیر می‌روید، حتما یک کلاه پشمی با خود ببرید. در مناطق گرم نیز به دلیل تابش مستقیم و زیاد نور آفتاب، از یک کلاه لبه‌دار استفاده کنید.

گتر و جوراب:
جوراب علاوه بر اینکه باعث گرم کردن پاها می‌شود، مانع از اصطکاک بین پا و کفش نیز می‌شود که این موضوع بیشتر ویژگی جوراب‌هایی است که از الیاف مصنوعی و پشم درست شده‌اند. بهتر است از جوراب‌های نخی استفاده نکنید چون خیس شده و باعث تاول زدن پا می‌شود.

بعضی کوه‌نوردان 2 نوع جوراب می‌پوشند که جوراب اول یک جوراب نازک نخی است که رطوبت و عرق را از پا می‌گیرد و جوراب دوم -که کلفت‌تر و ضخیم‌تر است و روی جوراب اول پوشیده می‌شود- عرق را از جوراب اول می‌گیرد و در نتیجه لایه‌ای کف پا به وجود می‌آید. گتر نه تنها باعث گرم شدن قسمت پایینی پا شده بلکه مانع نفوذ خاک، سنگ، برف، گل و ... به کفش می‌شود؛ مخصوصا برای کسانی که نمی‌خواهند چیزی به جز پایشان در کفش‌شان باشد! در کل 3 نوع گتر وجود دارد:

۱.گتر سوپر 2.گتر بلند 3. گتر کوتاه
گتر سوپر علاوه بر پوشاندن و گرم نگه داشتن قسمت پایینی پا، روی کفش هم می‌آید و خود پا را هم گرم نگه می‌دارد. این نوع از گتر، مناسب مکان‌های برفی است. گتر بلند مناسب صعود‌های سنگین است. گتر کوتاه حداکثر 12 تا 15 سانتی‌متر از کفش را می‌پوشاند که برای صعودهای عادی و یکروزه مناسب است.

در برنامه‌های کوتاه هم می‌شود از یک جفت زانوبند محکم و سفت به عنوان گتر استفاده کرد.

کوله:
در برنامه‌های یکروزه یا کمتر لازم نیست حتما یک کوله‌پشتی با کلی وسیله با خود حمل کنید. از یک کیف کمری کوچک نیز می‌شود استفاده کرد. در برنامه‌های چند روزه به دلیل اینکه امکان دارد دسترسی به منابع غذایی غیر ممکن باشد، باید یک کوله با خودتان ببرید. کوله کوه‌پیمایی از جنس پارچه‌های ضدآب و مقاوم ساخته می‌شود. وزن کوله باید به گونه‌ای باشد که به کمر فشار نیاورد و خسته کننده نباشد.

اگر بخواهید یک برنامه چند روزه بروید و تمام وسایل کوهپیمایی را با خود ببرید و از آمادگی جسمانی خوبی هم بهره‌مند باشید باید حداکثر حجم کوله‌پشتی‌تان معادل25 تا 30 لیتر باشد. برای خرید آن به نکات زیر توجه کنید:

1. پارچه کوله باید کاملا محکم، ضخیم و از جنس برزنت و دارای یک لایه نایلونی باشد.
2. رنگ آن برخلاف کوله‌های نظامی و شکاری که مناسب استتار است، باید از دور به خوبی دیده شود؛ رنگ‌هایی مانند زرد، نارنجی و قرمز.
3. از محکمی دوخت آن مطمئن شوید.
4. بین بدن شما و کوله فاصله باشد (برای اینکه هوا جریان پیدا کند و مانع عرق کردن شود).
5. به قیمت فکر نکنید و بیشتر به کیفیت، دوام، راحتی و وزن کم آن بها دهید.

کفش:
برای یک‌بار هم که شده، واقعا کفش کوه‌نوردی بپوشید. همیشه این عادت را داشته‌ایم که کهنه‌ترین کفش را برای کوه انتخاب کنیم.

بهترین نوع کفش برای کوه، پوتین است، به دلیل اینکه مقاوم است، تخت مناسبی دارد و به‌خوبی می‌تواند مراقب مچ پا و خود پا باشد. کفش کوه نه آن‌قدر باید تنگ باشد که ایجاد ناراحتی کند و نه گشاد باشد که باعث تاول شود.

رویه آن می‌تواند، هم از جنس طبیعی چرم باشد و هم از جنس مواد مصنوعی. چرم طبیعی بسیار مناسب است، به دلیل اینکه قابل انعطاف است و به خوبی عمل تهویه را انجام می‌دهد. امروزه کمتر از این نوع کفش استفاده می‌کنند ولی چرم هم طرفداران خودش را دارد. پس از هر بار استفاده باید کفش را شست، قالب زد (به ویژه در کفش‌های چرمی) و سپس در هوای آزاد و دمای متعادل خشک کرد و واکس زد تا انعطاف خود را از دست ندهد.

چادر:
چادر یکی از مهم‌ترین وسایل درکوه‌نوردی است، به دلیل اینکه در مقابل گرما، سرما، باران، برف و ... از ما به‌خوبی مراقبت می‌کند. 
پس با انتخاب یک چادر خوب می‌توان در کمترین زمان خود را در مقابل خطرات حفظ کرد. 
3 نوع چادر وجود دارد:

1 ـ چادر اسکلتی یا تونلی: برای برپا کردن این چادر باید ابتدا میله‌های چادر را وصل و سپس به زمین محکم کرد و بعد خود چادر- که معمولا از جنس برزنت است- را روی اسکلت و کف زمین انداخت. این نوع چادر سنگین است و برای حمل آن باید از قاطر یا وسیله نقلیه مناسب استفاده کرد.

2. چادر خیمه‌ای: این چادر دارای تیرک‌هایی در وسط است که خود چادر روی تیرک‌ها می‌افتد و به زمین میخ می‌شود. جنس آن امکان دارد هم از نایلون باشد و هم از برزنت. وزنش بین 2 تا 4 کیلوگرم است و به دلیل جمع و جور بودن، برای کوهپیمایی بسیار مناسب است.

3. چادر فنری یا گنبدی: دارای 2 تیرک است که به راحتی سر هم می‌شود. این دو تیرک به صورت ضربدری روی هم قرار می‌گیرد و انتهایشان به قلاب چادر متصل می‌شود. این نوع چادر سبک، تقریبا کم حجم و کوچک بوده و جنس آن اکثرا از نایلون است. برای استقرار بهتر آن و مقاومتش در برابر باد، بهتر است به زمین محکم بسته شود.

کیسه خواب:
کیسه خواب یک جزء مهم و اساسی در کوهنوردی به حساب می‌آید، به دلیل اینکه هم مانع نفوذ رطوبت می‌شود و هم در مقابل سرما از ما مراقبت می‌کند. از همه مهم‌تر اینکه هیچ‌کس از یک خواب راحت در یک کیسه خواب گرم و نرم بدش نمی‌آید.

در یک کوه‌پیمایی یکروزه یا کمتر که زمان رفت و برگشت مشخص است، نیازی به کیسه خواب نیست. در تابستان زیر سایه یک درخت و در زمستان کنار آتش می‌توانیم خواب لذت‌بخش کوتاهی داشته باشیم اما در سفر‌های چند روزه، حتما به یک کیسه خواب نیاز خواهیم داشت. کیسه خواب با ظرفیت‌های یک و دو نفره طراحی می‌شود و در 2جنس متفاوت پر(قو یا مرغ) و الیاف مصنوعی (پشم شیشه) موجود است.

کیسه خواب پر، گرم و نرم‌تر است ولی حجم بیشتری را داراست، برعکس پشم شیشه حجم بسیار کمتری دارد، سبک‌تر است و شست‌و شوی راحت‌تری دارد ولی به گرمی پر نیست. 
با بدنی عرق کرده و خیس داخل کیسه خواب نخوابید و هنگام خواب منافذ آن را کاملا نبندید تا رطوبت در آن جمع نشود.

عینک:
برای خرید یک عینک آفتابی ارزان با ظاهری گول زننده، بهترین راه کنار خیابان است. از یک دستفروش می‌توان یک عینک 2 تا3 هزار تومانی خرید که البته این‌کار اشتباه محض است. شاید تنها فایده‌اش این باشد که اگر عینک شکست یا گم شد، دلتان نسوزد! با خرید این عینک‌ها، چشمتان را به تدریج ضعیف می‌کنید، پس واقعا عینک را جدی بگیرید.
یک عینک مناسب برای کوه عینکی است که:
1 . امواج ماورای بنفش را تا حد زیادی کم کند.
2. اختلاف سطح در دید ایجاد نکند.
3. به درستی روی صورت بنشیند و فیکس شود.
4.در برابر باد و توفان مقاوم باشد.
5. چشم‌ها را در برابر خار و خاشاک یا ذرات یخ محافظت کند.
6. اطرافش پوشیده باشد (برای مناطقی که امکان کولاک در آن وجود دارد).
عینک خوب متاسفانه نوع ایرانی ندارد و قیمت نوع خارجی آن بین 15 تا 300 هزار تومان است.
ـ اگر ارتفاع زده شدید، حرکت را کندتر کنید و به آرامی بالا بروید در صورت تشدید، سریع ارتفاع را کم کنید.
- درصورت بروز سردردهای جزئی می‌توان از مسکن استفاده کرد (سردرد در ارتفاعات بسیار شایع است و دلیل آن کمبود اکسیژن است).
ـ اگر هوا گرم بود، در فواصل معین و در مکانی خنک استراحت کنید که گرما‌زده نشوید.

با تشکر از وبلاگ کوهنوشت  و منبع:ویوا‌نیوز به نقل از hamshahrionline

پیمایش در شب

در برنامه های کوهنوردی بعضی مواقع شرایطی پیش می آید که ممکن است ناگزیر باشید مدت زمانی در شب پیمایش داشته باشید ولی همیشه سعی کنید طوری برنامه ریزی نمائید که صعود و اجرای برنامه شما در طول روز به پایان برسد و قبل از تاریکی هوا به نقطه استقرار کمپ یا انتهای برنامه رسیده باشید، چرا که پیمایش در شب می تواند خطرات بسیاری را برای شما و گروه همراهتان به وجود آورد. ولی اگر در شرایطی قرار گرفتید که تصمیم پیمایش مسیری در شب داشتید موارد زیر را اجرا کنید تا از ایمنی بیشتری برخوردار باشید.

1_پیمایش در شب تجربه و توان خاصی را می طلبد که باید از آن برخوردار باشید . تجربه و توانایی های گروهتان را بسنجید آیا توان پیمایش و تجربه کافی برای این کار را دارند یا خیر.اگر کوچکترین شکی در این کار دارید از انجام آن خودداری نمایید.

2_بررسی امکانات گروه برای پیمایش در شب (پوشاک مناسب ، آب ، غذا ، امکانات کمپ اضطراری ، چراغ قوه و باطری اضافه ، نقشه ، قطب نما و ... )

3_سازماندهی کردن گروه . هر شخصی باید در گروه مسئولیتی داشته باشد و نسبت به آن توجیح باشد . برای هر چهار نفر یک سرپرست انتخاب کنید (این به این معنی نیست که از گروه جدا شوند) . در نهایت تمامی اعضای گروه باید در یک ستون منظم حرکت کنند.

4_فاصله افراد از یکدیگر یک و نیم تا دو متر باشد و سعی شود در هیچ شرایطی اعضا از گروه جدا نشوند .

5_عدم استفاده از لباسهای تیره رنگ در شب

6_مراقب تغییرات وضع هوا باشید

7_مراقب وضعیت روحی و فیزیکی افراد و وزن کوله های آنها باشید.

8_مراقب صحیح بودن جهت پیمایش باشید.

ادامه مطلب

کوه نوردی در فصل سرما و توصیه های فدراسیون:

فدراسیون کوهنوردی اعلام کرد: با توجه به حساسيت هاي صعود به ارتفاعات در فصل سرما، توجه علاقمندان به ورزش کوه نوردي را به نکات زير جلب می نمائیم: 

* همراه داشتن پوشاک کافي و مناسب فصل 
* آگاهي يافتن از وضعيت آب و هوايي، قبل از صعود به ارتفاعات 
* آگاه کردن خانواده، نزديکان يا دوستان از جزئيات زماني و مکاني صعود و برگشت 
* استفاده از مسيرهاي مشخص و پاکوب شده جهت صعود و فرود 
* زمان بندي مناسب جهت به پايان رساندن برنامه قبل از تاريکي هوا (بهترين زمان اقدام به بازگشت: ساعت 14) 
*‌به همراه داشتن وسايل ضروري کوهستان شامل: مواد غذايي کافي و وعده غذايي اضافه، تجهيزات روشنـايي، سـوت، قطب نما، نقشه منطقه اي کوهستان، کمکهاي اوليه، چاقو، کبريت، کارت شناسايي، گوشي همراه 
* اشراف داشتن بر منطقه صعود از لحاظ مسيرها و نقاط خطرناک (پرتگاهها، مناطق بهمن خيز، مناطق با احتمال ريزش سنگ و ...) 
* خودداري از صعود انفرادي، همراه بودن با گروه و افراد مجرب 
* پرهيز از اجراي برنامه هايي که فراتر از توانايي جسمي، فني و روحي است. 
* خودداري از رفتن به ارتفاعات تا 72 ساعت پس از بارش برف (به لحاظ احتمال ريزش بهمن) 
* استفاده از لباسهايي با رنگهاي واضح (قرمز، زرد و فسفري) 
* توجه به علائم هشدار دهنده، تابلوهاي راهنماي مسير، هشدارهاي افراد مجرب، امدادگران و افرادي که از ارتفاع برمي گردند. 
* فراگيري آموزش هاي کوهنوردي در مراجع ذيصلاح (هيئت هاي کوهنوردي و باشگاهها) 
* همراه داشتن شماره تماس ارگانهاي امدادرسان منطقه (اورژانس، هلال احمر، نيروي انتظامي)